در جایی که زمین زیر لایههایی از برف و یخ مدفون است و نفس از دهان بیرون میآید چون مه غلیظی در دل سکوت، خانههایی شکل گرفتهاند که نه از چوباند و نه از آجر، بلکه از همان چیزی ساخته شدهاند که طبیعت بیهیچ چشمداشتی به انسان بخشیده: یخ.
اینجا در شمالیترین مناطق روسیه، در جایی میان سکوت سیبری، در قلمرو مردم بومی چون یاکوتها، چوکتها و ننتسها، ایگلوها یا خانههای یخی، نه فقط پناهگاه بلکه بازماندهی یک شیوه زیستناند؛ نوعی سازگاری شاعرانه با طبیعت بیرحم، و همزمان نمادی از ابتکار و زیبایی در بطن برف.